چه با حالBeauty of Maths!
1 x 8 + 1 = 9
12 x 8 + 2 = 98
123 x 8 + 3 = 987
1234 x 8 + 4 = 9876
12345 x 8 + 5 = 98765
123456 x 8 + 6 = 987654
1234567 x 8 + 7 = 9876543
12345678 x 8 + 8 = 98765432
123456789 x 8 + 9 = 987654321
1 x 9 + 2 = 11
12 x 9 + 3 = 111
123 x 9 + 4 = 1111
1234 x 9 + 5 = 11111
12345 x 9 + 6 = 111111
123456 x 9 + 7 = 1111111
1234567 x 9 + 8 = 11111111
12345678 x 9 + 9 = 111111111
123456789 x 9 +10= 1111111111
9 x 9 + 7 = 88
98 x 9 + 6 = 888
987 x 9 + 5 = 8888
9876 x 9 + 4 = 88888
98765 x 9 + 3 = 888888
987654 x 9 + 2 = 8888888
9876543 x 9 + 1 = 88888888
98765432 x 9 + 0 = 888888888
Brilliant, isn't it?
And finally, take a look at this symmetry:
1 x 1 = 1
11 x 11 = 121
111 x 111 = 12321
1111 x 1111 = 1234321
11111 x 11111 = 123454321
111111 x 111111 = 12345654321
1111111 x 1111111 = 1234567654321
11111111 x 11111111 = 123456787654321
111111111 x 111111111=123456789 87654321
چند جمله از بزرگان جهان 
. وقتي ارتباط عاشقانه ات به انتها ميرسد ، فقط به سادگي بگو«همه اش تقصير من بود .
جكسون براون
در صورت تمایل به خوندن بقیه ی جملات بر روی ادامه ی مطلب کلیک کنید امید وارم خوشتون بیاد دوستان عزیز 
ادامه مطلب
جعبههاي طلايي و سياهدر دستانم دو جعبه دارم كه خدا به من دادهاست. او گفت:«غصههايت را درون جعبه سياه بگذار و شاديهايت را درون جعبه طلايي». به حرف خدا گوش كردم. شاديها و غصههايم را درون جعبهها گذاشتم. جعبه طلايي روزبهروز سنگينتر ميشد و جعبه سياه روزبهروز سبكتر.
روزي از روي كنجكاوي جعبه سياه را باز كردم تا علت را دريابم. ديدم كه ته جعبه سوراخ است و غصههايم بيرون ميريزد. سوراخ جعبه را به خدا نشان دادم و گفتم:«درشگفتم كه غصههاي من كجا هستند؟». خدا با لبخند دلنشيني گفت:«اي بنده من! همه آنها نزد من اينجا هستند». پرسيدم:«پروردگارا! چرا اين جعبهها را به من دادي؟ چرا ته جعبه سياه سوراخ بود؟». خدا پاسخ داد:«اي بنده من! جعبه طلايي را به تو دادم تا نعمتهاي خود را بشماري و جعبه سياه را براي اينكه غمهايت را دور بريزي
اهنگ
آهنگه سوم از گرم کردن ماشین شروع می شه تا...شاید اون دنیا
درباره آهنگه چهارم و پنجم وششم بله درسته...
ابی...
شما در قرن ۲۱ زندگي مي کنيد اگر...1-ناخودآگاه پسوردتان را به دستگاه ماکروويوتان مي دهيد.
2-براي بازي تکنفره با کارت حتي سالي يکبار هم از کارت هاي واقعي استفاده نمي کنيد.
3-براي تماس با 3 نفر يک ليست از 15 شماره تلفن داريد.
4- براي کسي که در ميز کناري شما کار مي کند اي ميل ارسال مي کنيد.
5-دليل شما براي تماس نگرفتن با دوستانتان اين است که آنها آدرس اي ميل ندارند.
6-بعد از يک روز کاري طولاني وقتي به منزل برمي گرديد هنوز هم به تلفن هاي مربوط به محل کارتان پاسخ مي دهيد.
7-وقتي از خانه مي خواهيد تلفن بزنيد قبل از شماره گيري ناخودآگاه 9 را مي گيرد تا خط آزاد به شما بدهد.
8-شما چهار سال روي يک ميز کار مي کنيد و در اين مدت براي سه شرکت مختلف کار کرده ايد.
10- طرز سخن گفتن تان را از اخبار ساعت 11 ياد مي گيريد.
11-رئيس شما توانايي انجام کار شما را ندارد.
12-وقتي به خانه بر مي گرديد با تلفن همراه به خانه زنگ مي زنيد تا ببينيد کسي خانه هست يا نه؟
13-تمام برنامه هاي تجاري تلويزيون داراي وب سايتي هستند که در پايين صفحه نشان داده مي شوند.
14-خارج شدن از خانه بدون تلفن همراه (کاري که 20 ،30 يا حتي 60 از زندگي تان آن را انجام داده ايد ) برايتان ناراحت کننده است و دليلي مي شود که براي برداشتن آن به خانه برگرديد.
15-صبح که از خواب بيدار مي شويد قبل از اينکه قهوه بنوشيد به سراغ اينترنت مي رويد.
16-براي لبخند زدن گردنتان را کج مي کنيد.
17-شما اين مطلب را در حاليکه لبخند تائيد آميز مي زنيد مي خوانيد.
18-حتي بدتر از آن در فکر هستيد که اين مطلب را براي چه کسي فوروارد کنيد.
19-آنقدر سرتان گرم است که متوجه نشديد اين ليست شماره 9 ندارد.
20-در واقع شما الان صفحه را بالا برديد که ببينيد آيا واقعا شماره 9 توي اين ليست نيست
و الان داريد به خودتان مي خنديد .
میخ در دیوار...يكي بود يكي نبود، يك بچه كوچيك بداخلاقي بود. پدرش به او يك كيسه پر از ميخ و يك چكش داد و گفت هر وقت عصباني شدي، يك ميخ به ديوار روبرو بكوب!
روز اول پسرك مجبور شد 37 ميخ به ديوار روبرو بكوبد. در روزها و هفته ها ي بعد كه پسرك توانست خلق و خوي خود را كنترل كند و كمتر عصباني شود، تعداد ميخهايي كه به ديوار كوفته بود رفته رفته كمتر شد. پسرك متوجه شد كه آسانتر آنست كه عصباني شدن خودش را كنترل كند تا آنكه ميخها را در ديوار سخت بكوبد...
بالأخره به اين ترتيب روزي رسيد كه پسرك ديگر عادت عصباني شدن را ترك كرده بود و موضوع را به پدرش يادآوري كرد. پدر به او پيشنهاد كرد كه حالا به ازاء هر روزي كه عصباني نشود، يكي از ميخهايي را كه در طول مدت گذشته به ديوار كوبيده بوده است را از ديوار بيرون بكشد!
روزها گذشت تا بالأخره يك روز پسر جوان به پدرش روكرد و گفت همه ميخها را از ديوار درآورده است. پدر، دست پسرش را گرفت و به آن طرف ديواري كه ميخها بر روي آن كوبيده شده و سپس درآورده بود، برد. پدر رو به پسر كرد و گفت: « دستت درد نكند، كار خوبي انجام دادي ولي به سوراخهايي كه در ديوار به وجود آورده اي نگاه كن !! اين ديوار ديگر هيچوقت ديوار قبلي نخواهد بود.
پسرم وقتي تو در حال عصبانيت چيزي را مي گوئي مانند ميخي است كه بر ديوار دل طرف مقابل مي كوبي. تو مي تواني چاقوئي را به شخصي بزني و آن را درآوري، مهم نيست تو چند مرتبه به شخص روبرو خواهي گفت معذرت مي خواهم كه آن كار را كرده ام، زخم چاقو كماكان بر بدن شخص روبرو خواهد ماند...
يك زخم فيزكي به همان بدي يك زخم شفاهي است. دوست ها واقعاً جواهر هاي كميابي هستند ، آنها مي توانند تو را بخندانند و تو را تشويق به دستيابي به موفقيت نمايند. آنها گوش جان به تو مي سپارند و انتظار احترام متقابل دارند و آنها هميشه مايل هستند قلبشان را به روي ما بگشايند.»
يك نسخه از اين نوشته را براي هركسي كه او را بعنوان دوست مي شناسيد بفرستيد، حتي اگر آنها را براي دوستي كه خودش اين متن را براي شما فرستاده است، بفرستيد. اگر مجدداً اين متن به خودتان بازگشت ، بمعناي آن است كه شما در يك دايره اي از دوستان خوب قرار گرفته ايد.
شما دوست من هستيد و من به شما افتخار مي كنم.
حالا شما اين متن را براي همه دوستان و همه افراد فاميلتان بفرستيد.
لطفاً اگر من در گذشته در ديوار شما حفره اي ايجاد كرده ام مرا ببخشيد.
« پشت سرمن قدم بر ندار، چون ممكن است راه رو خوبي نباشم، قبل ازمن نيز قدم برندار، ممكن است من پيرو خوبي نباشم ، همراه من قدم بردار و دوست خوبي براي من باش.»
