چه قدر سخته تو چشمای کسی که تمام عشقت رو از یاد برده و به جاش یه زخم همیشگی رو
به قلبت هدیه داده زل بزنیو دیگه هیچ عشقی تو چشماش نبینی و به جای این که لبریز
ازکینه و نفرت باشی حس کنی هنوزم دوسش داری .چقدر سخته دلت بخوادسرت رو بازم به
دیواری تکیه بدی که یه بار زیر اوار غرورش همه ی وجودت له شده .چقدر سخته تو
خیالت سا عت ها باهاش حرف بزنی اما وقتی می بینیش هیچ چیز جز سلام نداشته باشی که
بگی . چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور باشی
بخندی تا نفهمه هنوزم دوسش داری . چقدر سخته گل ارزوهاتو تو باغچه ی دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی واون وقت اروم زیر لب بگی گل من باغچه ی نو مبارک
تقدیم به همه ی بچه های ایران




